Stookverbod

Het valt me zwaar dat rookverbod. De halve zomer vertoeft in Polen, Hongarije en Oostenrijk, landen waar je nog mag roken in de horeca. Zelfs in België kun je in de cafe's genieten van een nicotinestok terwijl je een pintje drinkt. Als roker is het moeilijk om je te verdedigen tegen de hetze die op je af komt. Je kunt ons op verschillende plaatsen nog tegenkomen, maar zelden nog in het wild. We staan op het station bij een dampende paal, op de stoep voor menig horeca etablissement of in een slecht geventileerde ruimte in de discotheek. Veel rokers balen van de nieuwe situatie waarin we nog slechter behandeld worden dan politici die hanggroepjongeren bedreigen die uit frustratie buschauffeurs bedreigen. 

Mijn frustratie is echter niet gericht op de politiek. Zij doen immers maar gewoon wat ze de laatste jaren steeds vaker doen: paternalistisch optreden en nog meer regels bedenken om het volk in een keurslijf te dwingen. Degenen die mij het meest frustrereren zijn de horecaexploitanten. Zij weten al een tijd dat het rookverbod er aan zat te komen, maar in plaats van treffende maatregelen beginnen ze nu te zeuren over dalende omzet. Ik ben nog geen enkele kroeg, discotheek of restaurant tegengekomen die afdoende maatregelen heeft getroffen voor een behoorlijke rookruimte. Te duur bier, te hoge toegangsprijzen en ondermaatse service kunnen we aan de horeca wel overlaten, maar zodra deze ondernemers geconfronteerd worden met een kleine uitdaging staken zij massaal. Het Paard in Den Haag, een van 's lands, grootse poppodia heeft een glazen hok gemaakt waarin 50 rokers opelkaar gestapeld naar lucht happen. De meeste cafe's en restaurants hebben zelfs helemaal geen maatregelen getroffen en verwijzen de rokers naar de stoep. Zij wijzen massaal naar Klink en consorten, terwijl ik vind dat de horeca ruim de tijd heeft gehad om oplossingen te bedenken. Hoe moeilijk kan dat zijn? Je hoeft immers alleen je personeel rookvrij te houden dus een rookvrije bar is al 80% van het werk. Desnoods laat je de glazenhalers met gasmaskers rondlopen, lijkt me nog best een leuke act. 

Ik ben van nature een cynische optimist en probeer dus ook bij het rookverbod pluspunten te ontdekken. Zoals HB ooit zei:'ik heb dankzij het rookverbod al zeker één nieuwe vriend gemaakt'. Tot nu toe heb ik er zelf maar een kunnen ontdekken. Veel mensen gaan met een club vrienden naar restaurant of cafe. Van die groep roken dan vaak twee of drie mensen. Wat er gebeurt als deze mensen zich even afzonderen voor een genotsknots is dat ze gaan roddelen over de mensen die binnen (gezond en wel) zijn achtergebleven. De gesprekken die tussen de roddelende rokers losbarsten zijn voor mij (als eenzame roker) vaak zeer vermakelijk. Zo stond ik laatst naast twee meisjes die uitgebreid roddelden over de vriend van een van de twee. Die zat binnen en mocht niet weten dat zij rookte. Weer binnengekomen was ik natuurlijk nieuwsgierig naar haar vriend en eigenlijk in het algemeen naar hun relatie. Als je immers zo onder iemands neus stiekem durft te roken wat doe je dan nog meer binnen/buiten die relatie? Een aantal weken later trof ik weer twee meisjes. Zij discussieerden over de blind date waarmee een van beiden op stap was en bespraken uitgebreid de details over waarom hij al dan niet kans maakte op haar. Zo zie je maar dat elk nadeel zijn voordeel heb. Helaas wezen mijn vrienden mij erop dat zij ook uitgebreid roddelen over mij als ik in m'n eentje buiten sta te roken...