Vinnie

We dronken nog een whisky op het balkon van Sander. Hij woont op de begane grond dus de vrouw die aan de overkant meerdere malen aanbelde en door de brievenbus "joehoe joehoe" riep viel direct op. Sander vertelde dat hij vorige week hoorde hoe een ruit werd ingegooid en dat hij iemand snel weg zag fietsen. De vrouw ging na 10 minuten aanbellen, kloppen en roepen verderop op een bankje zitten. Sander vervolgde zijn verhaal en vertelde dat er altijd wel iets gebeurt bij de overburen. Zo was er ook iemand die midden in de nacht een serenade gaf, "maar dat was volgens mij een man", voegde hij er aan toe.

De vrouw van het bankje kwam onze kant opgelopen en begon honderduit te vertellen over haar leven. Het was een grote brede vrouw met een Spaans voorkomen. Om haar nek droeg ze een plastic bloemenketting, haar gezicht zat vol met glitters en haar haar was aan de zijkanten opgeschoren. De ellende begon allemaal in 1989. Nadat ze 25 jaar in de straat woonde en op een dag haar opvang moeder thuis dood vond nadat een mix van cognac jus d'orange en pillen gedronken had. Dak en thuisloos, huiselijk geweld, verslaving, zwerven, kraken.

Nu had ze al jaren een liefdesrelatie met haar vriendin van nummer 17. De vriendin vond haar talentvol en zei dat ze zo mooi kon zingen en kunst maken.Ze hadden afgesproken, maar de vriendin was niet thuis. Vanavond zou ze haar voor de laatste keer zien omdat de vriendin onder invloed stond van een geile homofobe Surinamer die tevens eigenaar is van een zwarte Mercedes. De Surinamer was haar al meerdere malen aangevlogen en had ook haar fietsbanden lek gestoken.

We vroegen haar naam om haar geliefde te waarschuwen bij thuiskomst. Die wou ze niet geven, maar zei ze, "zeg maar de baas van Vinnie, dat is m'n ouwe hond".

Na een half uur kwam de geliefde thuis. Ik klom over de railing van het balkon en trok een klein sprintje. Ze zag eruit als een junk, maar haar gezicht verraadde een vroegere schoonheid. "De baas van Vinnie was hier net. Ze komt straks weer even langs, dus misschien moet je nog even wakker blijven." "Dat vind ik heel lief van je schat, woon je hier net? Weet je niet dat die vrouw mij al jaren stalkt en denkt dat ik verliefd op haar ben. Ze heeft laatst mijn ruit ingegooid en ze zit hele nachten gitaar te spelen en te zingen.Ik heb haar jaren geleden hier op het bankje gevonden midden in de nacht en onderdak geboden. Sindsdien laat ze me niet meer met rust. Dus bedankt voor het zeggen dan weet ik dat ik zo weer de politie moet bellen."

En ik maar denken dat mijn liefdesleven gecompliceerd is.